کسب و کارهای آنلاین

هویت مجازی واقعی تر است یا هویت فیزیکی؟

آیا کسب و کارهای مجازی کسب و کارهای سنتی را حذف خواهند کرد؟

به همان دلیلی که شماره‌گیرهای دکمه‌ای آنالوگ به‌سرعت جای تلفن‌های چرخشی را گرفته و با سرعتی بیشتر فن‌آوری خود را به دیجیتال داد تا به‌جای نه بار تق‌تق فقط با یک بیپ عدد نه را می‌گیرد؛

باید هویت مجازی را جدی بگیریم!

شاید اگر بستر اینترنت پرسرعت ADSL از تلفن ثابت برداشته می‌شد، امروزه تلفن‌های ثابت نیز در موزه بودند!

 

اکنون بسیاری از کارهای روزمره‌ای که در چند سال گذشته از طریق کامپیوتر انجام می‌دادیم را به موبایل و برنامه‌های کاربردی‌اش سپرده‌ایم.

 

نرم‌افزارهای پیام‌رسان این فرایند را آن‌قدر کاهش داده‌اند که شاهد یک انقلاب نرم‌افزاری در حوزه خدمات روزمره و تعاملی هستیم و هرروز ابعاد این تحول بیشتر به چشم می‌خورد.

 

فکس و ایمیل، تلفن‌بانک ویدئوکنفرانس، تلفن‌های ویپ، پورت و کابل‌های سخت‌افزاری، نقشه‌های آفلاین، حتی خدمات حمل‌ونقل، همه و همه در حال یکسان‌سازی و یکپارچه‌سازی با نرم‌افزارهای هوشمند موبایلی هستند و تمام این‌ها نیز در حال یکپارچه شدن بر روی یک یا چند اپلیکیشنِ همه‌کاره! وی چت در چین چنین خدماتی را محقق ساخته.

 

بیراه نیست اگر بگوییم:

تلگرام و اینستاگرام  یکه تازان کسب و کارهای هوشمند در ایران هستند.

 

 

از سوی دیگر همچنان که اسنپ و تپسی باوجود تمام موانع موجود به‌سرعت جایگاه خود را ایجاد و تثبیت کرده و نگاه تازه و کاملاً متفاوتی را به سیستم یکپارچه حمل‌ونقل درون‌شهری منعطف نمود،

به‌زودی فراموش خواهیم کرد چیزی به نام تلفن همراه وجود دارد!

و انتظارات زیاده از حد ما آن‌قدر زیاد و متنوع خواهد شد که یکی از خدمات ارائه‌شده بر روی تلفن‌های هوشمند، برقراری تماس تلفنی باشد!

 

 

بر اساس آمار منتشره در یکی از کنفرانس‌های امنیتی سال 2013

هر کاربر تلفن هوشمند به‌طور متوسط 150 بار دستگاه خود را چک می‌کند،

اما با تمام آنچه گفته شد دیگر تعداد چک کردن گوشی توسط کاربر مهم نیست، بلکه  کیفیت اتصال دائمی به خدمات هوشمند اولویت دارد.

 

همان کاری که با عینک هوشمند گوگل کلید خورد و با هدفون‌های بی‌سیم آیفون و دستیار صوتی اپل، مایکروسافت و سامسونگ وارد زندگی کاربردی و تعاملی مردم شد.

 

 

آیا هنوز هم باید به تعداد مراجعه کاربران به موبایل اشاره کرد تا به اهمیت حضور کسب‌وکارها در فضای مجازی پی برد؟

 

به‌زودی تعداد کلینیک‌های ترک اعتیاد اینترنت از کلینیک‌های ترک اعتیاد به مواد مخدر بیشتر خواهد شد، درحالی‌که بسیاری از صنایع بسیار بزرگ تا صنایع کوچک و خانگی ایرانی هنوز با رویکرد عصر انقلاب صنعتی بازاریابی می‌کنند!

 

این حرف‌ها خیلی هم عجیب نیست!

چون از اینترنت اشیاء  صحبت نمی‌کنیم که همین‌الان نیز در حال بلعیدن ماست!

از سهم کسب‌وکارهای شخصی و بسیار کوچکی صحبت می‌کنیم که در فضای مجازی هیچ جایگاهی ندارند!

از متخصص‌های کوچک و متوسطی و البته بزرگی که از تلگرام فقط ارسال و دریافت پیامش را درک می‌کنند و برنامه مشخصی در حوزه  بازاریابی و به طور خاص در شبکه‌های اجتماعی ندارند.

 

لحاف‌دوزی‌های دوره‌گرد و مغازه‌های نفت‌فروشی و پیک‌نیک پرکنی‌ها و کپسول‌های پرسی‌گاز و بوتان نیاز به گذشت چند دهه داشتند تا تبدیل به خاطره شوند

اما الآن، خاطرات و نوستالژی‌ها به کمتر از پنج‌سال رسیده‌اند،

ظهور سامسونگ و سقوط نوکیا بیشترین تخفیفی است که می‌توان به قدمت یک خاطره نوستالژیک و مدرن داد!

 

آیا فروشگاه‌های عریض و طویل و تک شعبه ایرانی در بهترین و مجلل‌ترین نقاط تجاری ایران بهتر از نوکیا علم بازاریابی را می‌فهمند که هنوز هیچ ردپای جدی در فضای مجازی ندارند؟

 

یا نمی‌دانند یکی از دلایل شکست نوکیا عدم توجه به صدای مشتری و صدای بازار بود؟

 

 

زمانی که گوشی‌های ارزان‌قیمت سامسونگ تقویم شمسی با دفترچه و منوی فارسی تولید می‌کرد سایت فارسی نوکیا تنها بخش فارسی بود که از نوکیا در دسترس داشتیم، آرزوبه‌دل، و پر از سوال؛ مگر یک تقویم شمسی و منوی فارسی چقدر زحمت داشت که بزرگ‌ترین غول فنّاوری از آن غافل بود؟

 

 

امروز صدای مشتری از عدم دسترسی به خدمات موردنیازش بانگ می‌زند تا اینکه چند ساعت یا چند روز دیگر، یک استارتاپ می‌آید تا یک صنعت شاخ و قدیمی دیگر را بر می‌شکند! همچنان که

تاکسی های اینترنتی اسنپ و تپسی، پشت غول بزرگ و  انحصاری حمل‌ونقل درون‌شهری (سازمان تاکسیرانی) را در مدت کوتاهی به زمین زدند!

 

 

خیلی ساده‌انگارانه است که هنوز هم به

اهمیت و جایگاه هویت مجازی در کسب‌وکار

اشاره‌کنیم، درحالی‌که بوی دهان و آب بزاقِ اینترنت اشیاء حکایت از آن دارد که؛

هر آن احتمال دارد لای دندان‌هایش  خُرد شویم!

 

 

لزوم حضور موثر کسب و کارهای کوچک و متوسط علاوه بر برندهای قدیمی و مطرح ایرانی در فضای مجازی بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می رسد،

حضور موثر یعنی با یک جستجوی ساده بتوان به صفحاتی مشخص و محتوایی قابل قبول از ایشان دسترسی پیدا کرد،

 

همچنان که وقتی در شهر چند میلیونی مثل مشهد، نام و آدرس بهترین رستوران را می‌پرسید حداکثر به ده نام  می رسید

لازم است تا در فضای مجازی نیز شاهد چنین اتفاق مشابهی باشیم

در غیر اینصورت خیلی زود دیر خواهد شد،‌

ذائقه ها تغییر خواهند کرد و از برندهای پنجاه و صد ساله فقط خاطره‌ای در قاب تصاویر خواهد ماند.

 

 

ای که زدستت می‌رسد کاری بکن!

اینجا تو خود باید برخیزی، از دولت و ملت کاری ساخته نیست!

محمدمهدی موحدی نژاد

دیدگاه خود را ثبت کنید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *